Wznosz\u0105ca si\u0119 nad \u017bywcem dzielnica Kocur\u00f3w to miejsce szczeg\u00f3lne. To w\u0142a\u015bnie st\u0105d rozpo\u015bciera si\u0119 urzekaj\u0105cy widok na ca\u0142\u0105 Kotlin\u0119 \u017bywieck\u0105, kt\u00f3r\u0105 od wschodu dumnie zamyka zielona sylwetka g\u00f3ry \u0141yski. W tej malowniczej scenerii, gdzie szczyty Beskidu \u015aredniego, Ma\u0142ego, \u015al\u0105skiego i \u017bywieckiego zdaj\u0105 si\u0119 dotyka\u0107 nieba, bije serce tutejszej wsp\u00f3lnoty.<\/p>\n\n\n\n
Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 od skromnej dzwonnicy. To przy niej, pod go\u0142ym niebem, mieszka\u0144cy Kocurowa spotykali si\u0119 na wsp\u00f3lne nabo\u017ce\u0144stwa majowe i r\u00f3\u017ca\u0144cowe. Potrzeba posiadania w\u0142asnego, \u015bwi\u0119tego miejsca by\u0142a jednak silniejsza. W 1933 roku, w trudnych czasach mi\u0119dzywojennych, ludzie w\u0142asnymi r\u0119kami wznie\u015bli murowan\u0105 kaplic\u0119 pw. Matki Boskiej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Sta\u0142a si\u0119 ona centrum ich \u017cycia duchowego \u2013 odprawiano tu msze \u015bw. a dzieci uczy\u0142y si\u0119 w niej religii. Z czasem miejscowa spo\u0142eczno\u015b\u0107 tak si\u0119 rozros\u0142a, \u017ce male\u0144ka kaplica przesta\u0142a mie\u015bci\u0107 wszystkich wiernych. Pojawi\u0142o si\u0119 nowe, odwa\u017cne marzenie: budowa prawdziwego ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Nowy rozdzia\u0142 tej historii zacz\u0105\u0142 pisa\u0107 si\u0119 w po\u0142owie lat 90. XX wieku, gdy proboszczem \u017cywieckiej parafii by\u0142 ks. W\u0142adys\u0142aw Fidelus. Ofiarnym gestem wykazali si\u0119 Zofia i W\u0142adys\u0142aw Kastelikowie, kt\u00f3rzy podarowali pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a ziemi\u0119 po\u0142o\u017con\u0105 tu\u017c w pi\u0119knym, widokowym miejscu. Prawdziwym krokiem milowym okaza\u0142 si\u0119 dzie\u0144 22 maja 1995 roku. Wtedy to, podczas historycznej wizyty w \u017bywcu, sam Ojciec \u015awi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II osobi\u015bcie po\u015bwi\u0119ci\u0142 kamie\u0144 w\u0119gielny pod budow\u0119 nowej \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\n\n\n\n
Wiosn\u0105 nast\u0119pnego roku ruszy\u0142y prace. Ju\u017c 13 kwietnia 1996 roku biskup Diecezji Bielsko-\u017bywieckiej Tadeusz Rakoczy po\u015bwi\u0119ci\u0142 plac budowy. Budowa ruszy\u0142a. Dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej w dniu 27 czerwca tego\u017c roku biskup Tadeusz Rakoczy wmurowa\u0142 kamie\u0144 w\u0119gielny w pierwsze mury ko\u015bcio\u0142a. Projekt \u015bwi\u0105tyni stworzy\u0142 mieszkaniec Kocurowa, Grzegorz Rypie\u0144, a pracami budowlanymi zaj\u0119\u0142a si\u0119 firma W\u0142adys\u0142awa Stok\u0142osy z \u017bywca-Moszczanicy.<\/p>\n\n\n\n
To, co wydarzy\u0142o si\u0119 w kolejnych miesi\u0105cach, mo\u017cna nazwa\u0107 festiwalem ludzkiej solidarno\u015bci. Mieszka\u0144cy Kocurowa masowo zaanga\u017cowali si\u0119 w budow\u0119, oddaj\u0105c sw\u00f3j czas, si\u0142y i serce. Prace post\u0119powa\u0142y w niesamowitym tempie \u2013 ju\u017c w czerwcu na placu budowy odprawiono pierwsz\u0105 msz\u0119 odpustow\u0105. Ca\u0142y ko\u015bci\u00f3\u0142 stan\u0105\u0142 w zaledwie kilkana\u015bcie miesi\u0119cy. Cud budowy zwie\u0144czy\u0142a pasterka w grudniu 1996 roku, kiedy to mieszka\u0144cy po raz pierwszy us\u0142yszeli bo\u017conarodzeniowe pie\u015bni w murach nowo powsta\u0142ej \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\n\n\n\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 to jednak nie tylko ceg\u0142y i dach, ale przede wszystkim ludzie, kt\u00f3rzy o niego dbaj\u0105. Przez d\u0142ugie lata cichymi anio\u0142ami str\u00f3\u017cami tego miejsca byli Ludwina i J\u00f3zef Stasica. Po odej\u015bciu pana J\u00f3zefa, pani Ludwina wiernie kontynuuje t\u0119 misj\u0119, wspierana przez c\u00f3rk\u0119 oraz innych pomocnych s\u0105siad\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u015awi\u0105tynia w Kocurowie ma te\u017c swoj\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 specyfik\u0119 \u2013 do dzi\u015b nie posiada organ\u00f3w. Ta pozorna niedoskona\u0142o\u015b\u0107 sta\u0142a si\u0119 jednak \u017ar\u00f3d\u0142em pi\u0119knej tradycji \u015bpiewu bez instrument\u00f3w (a cappella). Przez lata modlitw\u0119 swoim g\u0142osem u\u015bwietnia\u0142a \u015bp. pani Gra\u017cyna Stasica. Dzi\u015b jej dzie\u0142o z wielk\u0105 pasj\u0105 kontynuuj\u0105 panie: Barbara Pryszcz i Edyta Dunat, wspierane przez Ma\u0142gorzat\u0119 Marsza\u0142ek oraz sam\u0105 pani\u0105 Ludwin\u0119. Dzi\u0119ki nim ko\u015bci\u00f3\u0142 w \u017bywcu-Kocurowie do dzi\u015b pozostaje tym, czym by\u0142 w zamys\u0142ach jego budowniczych \u2013 \u017cywym pomnikiem wiary, wsp\u00f3lnoty i mi\u0142o\u015bci do swojej ma\u0142ej ojczyzny.<\/p>\n\n\n